چو در دل پای بنهادی بشد از دست اندیشه از مولانا غزل 2297
1. چو در دل پای بنهادی بشد از دست اندیشه
میان بگشاد اسرار و میان بربست اندیشه
زهی بزم خداوندی زهی می‌های شاهانه از مولانا غزل 2298
1. زهی بزم خداوندی زهی می‌های شاهانه
زهی یغما که می‌آرد شه قفجاق ترکانه
سراندازان همی‌آیی ز راه سینه در دیده از مولانا غزل 2299
1. سراندازان همی‌آیی ز راه سینه در دیده
فسونگرم می‌خوانی حکایت‌های شوریده
با زر غم و بی‌زر غم آخر غم با زر به از مولانا غزل 2300
1. با زر غم و بی‌زر غم آخر غم با زر به
چون راهروی باری راهی که برد تا ده
من سرخوش و تو دلخوش غم بی‌دل و بی‌سر به از مولانا غزل 2301
1. من سرخوش و تو دلخوش غم بی‌دل و بی‌سر به
دل می‌ده و بر می‌خور از دلبر و دل بر به
هشیار شدم ساقی دستار به من واده از مولانا غزل 2302
1. هشیار شدم ساقی دستار به من واده
یا مشک سقا پر کن یا مشک به سقا ده
ناگاه درافتادم زان قصر و سراپرده از مولانا غزل 2303
1. ناگاه درافتادم زان قصر و سراپرده
در قعر چنین چاهی ناخورده و نابرده
هر روز پری زادی از سوی سراپرده از مولانا غزل 2304
1. هر روز پری زادی از سوی سراپرده
ما را و حریفان را در چرخ درآورده
کی باشد من با تو باده به گرو خورده از مولانا غزل 2305
1. کی باشد من با تو باده به گرو خورده
تو برده و من مانده من خرقه گرو کرده
ناموس مکن پیش آ ای عاشق بیچاره از مولانا غزل 2306
1. ناموس مکن پیش آ ای عاشق بیچاره
تا مرد نظر باشی نی مردم نظاره
بربند دهان از نان کآمد شکر روزه از مولانا غزل 2307
1. بربند دهان از نان کآمد شکر روزه
دیدی هنر خوردن بنگر هنر روزه