سر و پا گم کند آن کس که شود دلخوش از او از مولانا غزل 2221
1. سر و پا گم کند آن کس که شود دلخوش از او
دل کی باشد که نگردد همگی آتش از او
1. سر و پا گم کند آن کس که شود دلخوش از او
دل کی باشد که نگردد همگی آتش از او
1. سر عثمان تو مست است بر او ریز کدو
چون عمر محتسبی دادکنی این جا کو
1. ای همه سرگشتگان مهمان تو
آفتاب از آسمان پرسان تو
1. ای بمرده هر چه جان در پای او
هر چه گوهر غرقه در دریای او
1. شکر ایزد را که دیدم روی تو
یافتم ناگه رهی من سوی تو
1. ای بکرده رخت عشاقان گرو
خون مریز این عاشقان را و مرو
1. مطربا اسرار ما را بازگو
قصههای جان فزا را بازگو
1. جان ما را هر نفس بستان نو
گوش ما را هر نفس دستان نو
1. ای غذای جان مستم نام تو
چشم و عقلم روشن از ایام تو
1. صوفیانیم آمده در کوی تو
شیء لله از جمال روی تو
1. میدوید از هر طرف در جست و جو
چشم پرخون تیغ در کف عشق او