آینه جان شده چهره تابان تو از مولانا غزل 2243
1. آینه جان شده چهره تابان تو
هر دو یکی بودهایم جان من و جان تو
1. آینه جان شده چهره تابان تو
هر دو یکی بودهایم جان من و جان تو
1. سیر نیم سیر نی از لب خندان تو
ای که هزار آفرین بر لب و دندان تو
1. مطرب مهتاب رو آنچ شنیدی بگو
ما همگان محرمیم آنچ بدیدی بگو
1. ای سر مردان برگو برگو
وی شه میدان برگو برگو
1. مرا اگر تو نیابی به پیش یار بجو
در آن بهشت و گلستان و سبزه زار بجو
1. من آن نیم که بگویم حدیث نعمت او
که مست و بیخودم از چاشنی محنت او
1. به وقت خواب بگیری مرا که هین برگو
چو اشتهای سماعت بود بگهتر گو
1. هزار بار کشیدهست عشق کافرخو
شبم ز بام به حجره ز حجره تا سر کو
1. چو از سر بگیرم بود سرور او
چو من دل بجویم بود دلبر او
1. بیدل شدهام بهر دل تو
ساکن شدهام در منزل تو
1. نور دل ما روی خوش تو
بال و پر ما خوی خوش تو