به حریفان بنشین خواب مرو از مولانا غزل 2232
1. به حریفان بنشین خواب مرو
همچو ماهی به تک آب مرو
ای ترک ماه چهره چه گردد که صبح تو از مولانا غزل 2233
1. ای ترک ماه چهره چه گردد که صبح تو
آیی به حجره من و گویی که گل برو
ای دیده من جمال خود اندر جمال تو از مولانا غزل 2234
1. ای دیده من جمال خود اندر جمال تو
آیینه گشته‌ام همه بهر خیال تو
آمد خیال آن رخ چون گلستان تو از مولانا غزل 2235
1. آمد خیال آن رخ چون گلستان تو
و آورد قصه‌های شکر از لبان تو
جانا تویی کلیم و منم چون عصای تو از مولانا غزل 2236
1. جانا تویی کلیم و منم چون عصای تو
گه تکیه گاه خلقم و گه اژدهای تو
این ترک ماجرا ز دو حکمت برون نبو از مولانا غزل 2237
1. این ترک ماجرا ز دو حکمت برون نبو
یا کینه را نهفتن یا عفو و حسن خو
ای کرده چهره تو چو گلنار شرم تو از مولانا غزل 2238
1. ای کرده چهره تو چو گلنار شرم تو
پرهیز من ز چیست ز تو یار شرم تو
رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کو از مولانا غزل 2239
1. رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کو
گفتند خواجه عاشق و مست است و کو به کو
ننشیند آتشم چو ز حق خاست آرزو از مولانا غزل 2240
1. ننشیند آتشم چو ز حق خاست آرزو
زین سو نظر مکن که از آن جاست آرزو
هان ای جمال دلبر ای شاد وقت تو از مولانا غزل 2241
1. هان ای جمال دلبر ای شاد وقت تو
ما با تو بس خوشیم که خوش باد وقت تو
تا که درآمد به باغ چهره گلنار تو از مولانا غزل 2242
1. تا که درآمد به باغ چهره گلنار تو
اه که چه سوز افکند در دل گل نار تو