طرب اندر طرب است او که در عقل شکست او از مولانا غزل 2210
1. طرب اندر طرب است او که در عقل شکست او
تو ببین قدرت حق را چو درآمد خوش و مست او
1. طرب اندر طرب است او که در عقل شکست او
تو ببین قدرت حق را چو درآمد خوش و مست او
1. ز من و تو شرری زاد در این دل ز چنان رو
که خطا بود از این رو و صواب است از آن رو
1. تو بمال گوش بربط که عظیم کاهل است او
بشکن خمار را سر که سر همه شکست او
1. خنک آن جان که رود مست و خرامان بر او
برهد از خر تن در سفر مصدر او
1. خنک آن دم که نشینیم در ایوان من و تو
به دو نقش و به دو صورت به یکی جان من و تو
1. گر رود دیده و عقل و خرد و جان تو مرو
که مرا دیدن تو بهتر از ایشان تو مرو
1. تن مزن ای پسر خوش دم خوش کام بگو
بهر آرام دلم نام دلارام بگو
1. چهره زرد مرا بین و مرا هیچ مگو
درد بیحد بنگر بهر خدا هیچ مگو
1. همه خوردند و برفتند و بماندم من و تو
چو مرا یافتهای صحبت هر خام مجو
1. من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو
پیش من جز سخی شمع و شکر هیچ مگو
1. هله ای شاه مپیچان سر و دستار مرو
هله ای ماه که نغزت رخ و رخسار مرو