ای سنایی عاشقان را درد باید درد کو از مولانا غزل 2199
1. ای سنایی عاشقان را درد باید درد کو
بار جور نیکوان را مرد باید مرد کو
ای صبا بادی که داری در سر از یاری بگو از مولانا غزل 2200
1. ای صبا بادی که داری در سر از یاری بگو
گر نگویی با کسی با عاشقان باری بگو
در گذر آمد خیالش گفت جان این است او از مولانا غزل 2201
1. در گذر آمد خیالش گفت جان این است او
پادشاه شهرهای لامکان این است او
ای جهان برهم زده سودای تو سودای تو از مولانا غزل 2202
1. ای جهان برهم زده سودای تو سودای تو
چاشنی عمرم از حلوای تو حلوای تو
جسم و جان با خود نخواهم خانه خمار کو از مولانا غزل 2203
1. جسم و جان با خود نخواهم خانه خمار کو
لایق این کفر نادر در جهان زنار کو
عاشقی بر من پریشانت کنم نیکو شنو از مولانا غزل 2204
1. عاشقی بر من پریشانت کنم نیکو شنو
کم عمارت کن که ویرانت کنم نیکو شنو
دوش خوابی دیده‌ام خود عاشقان را خواب کو از مولانا غزل 2205
1. دوش خوابی دیده‌ام خود عاشقان را خواب کو
کاندرون کعبه می‌جستم که آن محراب کو
ای برادر عاشقی را درد باید درد کو از مولانا غزل 2206
1. ای برادر عاشقی را درد باید درد کو
صابری و صادقی را مرد باید مرد کو
در خلاصه عشق آخر شیوه اسلام کو از مولانا غزل 2207
1. در خلاصه عشق آخر شیوه اسلام کو
در کشوف مشکلاتش صاحب اعلام کو
ناله ای کن عاشقانه درد محرومی بگو از مولانا غزل 2208
1. ناله ای کن عاشقانه درد محرومی بگو
پارسی گو ساعتی و ساعتی رومی بگو
ای ز رویت تافته در هر زمانی نور نو از مولانا غزل 2209
1. ای ز رویت تافته در هر زمانی نور نو
وی ز نورت نقش بسته هر زمانی حور نو