آن دلبر من آمد بر من از مولانا غزل 2092
1. آن دلبر من آمد بر من
زنده شد از او بام و در من
تازه شد از او باغ و بر من از مولانا غزل 2093
1. تازه شد از او باغ و بر من
شاخ گل من نیلوفر من
یک قوصره پر دارم ز سخن از مولانا غزل 2094
1. یک قوصره پر دارم ز سخن
جان می‌شنود تو گوش مکن
با من صنما دل یک دله کن از مولانا غزل 2095
1. با من صنما دل یک دله کن
گر سر ننهم آنگه گله کن
گر تنگ بدی این سینه من از مولانا غزل 2096
1. گر تنگ بدی این سینه من
روشن نشدی آیینه من
چون دل جانا بنشین بنشین از مولانا غزل 2097
1. چون دل جانا بنشین بنشین
چون جان بی‌جا بنشین بنشین
شب محنت که بد طبیب و تو افکار یاد کن از مولانا غزل 2098
1. شب محنت که بد طبیب و تو افکار یاد کن
که ز پای دلت بکند چنان خار یاد کن
چند نظاره جهان کردن از مولانا غزل 2099
1. چند نظاره جهان کردن
آب را زیر که نهان کردن
چند بوسه وظیفه تعیین کن از مولانا غزل 2100
1. چند بوسه وظیفه تعیین کن
به شکرخنده‌ایم شیرین کن
سیر گشتم ز نازهای خسان از مولانا غزل 2101
1. سیر گشتم ز نازهای خسان
کم زنم من چو روغن به لسان
چیست با عشق آشنا بودن از مولانا غزل 2102
1. چیست با عشق آشنا بودن
بجز از کام دل جدا بودن