نعیم تو نه از آن است که سیر گردد جان از مولانا غزل 2081
1. نعیم تو نه از آن است که سیر گردد جان
مرا به خوان تو باید هزار حلق و دهان
برای چشم تو صد چشم بد توان دیدن از مولانا غزل 2082
1. برای چشم تو صد چشم بد توان دیدن
چه چشم داری ای چشم ما به تو روشن
اگر سزای لب تو نبود گفته من از مولانا غزل 2083
1. اگر سزای لب تو نبود گفته من
برآر سنگ گران و دهان من بشکن
بیا بیا که ز هجرت نه عقل ماند نه دین از مولانا غزل 2084
1. بیا بیا که ز هجرت نه عقل ماند نه دین
قرار و صبر برفته‌ست زین دل مسکین
به صلح آمد آن ترک تند عربده کن از مولانا غزل 2085
1. به صلح آمد آن ترک تند عربده کن
گرفت دست مرا گفت تکری یرلغسن
من کجا بودم عجب بی‌تو این چندین زمان از مولانا غزل 2086
1. من کجا بودم عجب بی‌تو این چندین زمان
در پی تو همچو تیر در کف تو چون کمان
بگویم مثالی از این عشق سوزان از مولانا غزل 2087
1. بگویم مثالی از این عشق سوزان
یکی آتشی در نهانم فروزان
ببردی دلم را بدادی به زاغان از مولانا غزل 2088
1. ببردی دلم را بدادی به زاغان
گرفتم گروگان خیالت به تاوان
تنت زین جهان است و دل زان جهان از مولانا غزل 2089
1. تنت زین جهان است و دل زان جهان
هوا یار این و خدا یار آن
به پیش آر سغراق گلگون من از مولانا غزل 2090
1. به پیش آر سغراق گلگون من
ندانم که باده‌ست یا خون من
ای هفت دریا گوهر عطا کن از مولانا غزل 2091
1. ای هفت دریا گوهر عطا کن
وین مس‌ها را پرکیمیا کن