یا تو ترش کرده رو مایه ده شکران از مولانا غزل 2070
1. یا تو ترش کرده رو مایه ده شکران
تنگ شکر می‌کشد تا بنهد در میان
هر چه کنی تو کرده من دان از مولانا غزل 2071
1. هر چه کنی تو کرده من دان
هر چه کند تن کرده بود جان
جفای تلخ تو گوهر کند مرا ای جان از مولانا غزل 2072
1. جفای تلخ تو گوهر کند مرا ای جان
که بحر تلخ بود جای گوهر و مرجان
دلا تو شهد منه در دهان رنجوران از مولانا غزل 2073
1. دلا تو شهد منه در دهان رنجوران
حدیث چشم مگو با جماعت کوران
مکن مکن که روا نیست بی‌گنه کشتن از مولانا غزل 2074
1. مکن مکن که روا نیست بی‌گنه کشتن
مرو مرو که چراغی و دیده روشن
توی که بدرقه باشی گهی گهی رهزن از مولانا غزل 2075
1. توی که بدرقه باشی گهی گهی رهزن
توی که خرمن مایی و آفت خرمن
به جان تو که از این دلشده کرانه مکن از مولانا غزل 2076
1. به جان تو که از این دلشده کرانه مکن
بساز با من مسکین و عزم خانه مکن
به من نگر به دو رخسار زعفرانی من از مولانا غزل 2077
1. به من نگر به دو رخسار زعفرانی من
به گونه گونه علامات آن جهانی من
چهار روز ببودم به پیش تو مهمان از مولانا غزل 2078
1. چهار روز ببودم به پیش تو مهمان
سه روز دیگر خواهم بدن یقین می‌دان
مقام ناز نداری برو تو ناز مکن از مولانا غزل 2079
1. مقام ناز نداری برو تو ناز مکن
چو میوه پخته نگشت از درخت بازمکن
چهار شعر بگفتم بگفت نی به از این از مولانا غزل 2080
1. چهار شعر بگفتم بگفت نی به از این
بلی ولیک بده اولا شراب گزین