بانگ برآمد ز دل و جان من از مولانا غزل 2114
1. بانگ برآمد ز دل و جان من
که ز معشوقه پنهان من
1. بانگ برآمد ز دل و جان من
که ز معشوقه پنهان من
1. بازرسید آن بت زیبای من
خرمی این دم و فردای من
1. آمدهای بیگه خامش مشین
یک قدح مردفکن برگزین
1. پیشتر آ ای صنم شنگ من
ای صنم همدل و همرنگ من
1. می تلخی که تلخیها بدو گردد همه شیرین
بت چینی که نگذارد که افتد بر رخ ما چین
1. اگر امروز دلدارم درآید همچو دی خندان
فلک اندر سجود آید نهد سر از بن دندان
1. دگرباره چو مه کردیم خرمن
خرامیدیم بر کوری دشمن
1. افندس مسین کاغا یومیندن
کابیکینونین کالی زویمسن
1. کیف اتوب یا اخی من سکر کارجوان
لیس من التراب بل معصره بلا مکان
1. العشق یقول لی تزین
الزینه عندنا تیقن