مطربا نرمک بزن تا روح بازآید به تن از مولانا غزل 1981
1. مطربا نرمک بزن تا روح بازآید به تن
چون زنی بر نام شمس الدین تبریزی بزن
گلسن بنده ستایک غرضم یق اشد رسن از مولانا غزل 1982
1. گلسن بنده ستایک غرضم یق اشد رسن
قلسن انده یوز در یلنز قنده قلرسن
به خدا میل ندارم نه به چرب و نه به شیرین از مولانا غزل 1983
1. به خدا میل ندارم نه به چرب و نه به شیرین
نه بدان کیسه پرزر نه بدین کاسه زرین
بده آن مرد ترش را قدحی ای شه شیرین از مولانا غزل 1984
1. بده آن مرد ترش را قدحی ای شه شیرین
صدقات تو روان است به هر بیوه و مسکین
صنما بیار باده بنشان خمار مستان از مولانا غزل 1985
1. صنما بیار باده بنشان خمار مستان
که ببرد عشق رویت همگی قرار مستان
صنما به چشم شوخت که به چشم اشارتی کن از مولانا غزل 1986
1. صنما به چشم شوخت که به چشم اشارتی کن
نفسی خراب خود را به نظر عمارتی کن
هله نیم مست گشتم قدحی دگر مدد کن از مولانا غزل 1987
1. هله نیم مست گشتم قدحی دگر مدد کن
چو حریف نیک داری تو به ترک نیک و بد کن
چه شکر داد عجب یوسف خوبی به لبان از مولانا غزل 1988
1. چه شکر داد عجب یوسف خوبی به لبان
که شد ادریسش قیماز و سلیمان به لبان
جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدن از مولانا غزل 1989
1. جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدن
آنک آموخت مرا همچو شرر خندیدن
جان حیوان که ندیده است به جز کاه و عطن از مولانا غزل 1990
1. جان حیوان که ندیده است به جز کاه و عطن
شد ز تبدیل خدا لایق گلزار فطن
همه خوردند و بخفتند و تهی گشت وطن از مولانا غزل 1991
1. همه خوردند و بخفتند و تهی گشت وطن
وقت آن شد که درآییم خرامان به چمن