از دخول هر غری افسرده‌ای در کار من از مولانا غزل 1971
1. از دخول هر غری افسرده‌ای در کار من
دور بادا وصف نفس آلودشان از یار من
عاشقا دو چشم بگشا چارجو در خود ببین از مولانا غزل 1972
1. عاشقا دو چشم بگشا چارجو در خود ببین
جوی آب و جوی خمر و جوی شیر و انگبین
موی بر سر شد سپید و روی من بگرفت چین از مولانا غزل 1973
1. موی بر سر شد سپید و روی من بگرفت چین
از فراق دلبری کاسدکن خوبان چین
ای چراغ آسمان و رحمت حق بر زمین از مولانا غزل 1974
1. ای چراغ آسمان و رحمت حق بر زمین
ناله من گوش دار و درد حال من ببین
عشق شمس الدین است یا نور کف موسی است آن از مولانا غزل 1975
1. عشق شمس الدین است یا نور کف موسی است آن
این خیال شمس دین یا خود دو صد عیسی است آن
عشق شمس حق و دین کان گوهر کانی است آن از مولانا غزل 1976
1. عشق شمس حق و دین کان گوهر کانی است آن
در دو عالم جان و دل را دولت معنی است آن
در ستایش‌های شمس الدین نباشم مفتتن از مولانا غزل 1977
1. در ستایش‌های شمس الدین نباشم مفتتن
تا تو گویی کاین غرض نفی من است از لا و لن
ایها الساقی ادر کأس الحمیا نصف من از مولانا غزل 1978
1. ایها الساقی ادر کأس الحمیا نصف من
ان عشقی مثل خمر ان جسمی مثل دن
عاشقان را مژده‌ای از سرفراز راستین از مولانا غزل 1979
1. عاشقان را مژده‌ای از سرفراز راستین
مژده مر دل را هزار از دلنواز راستین
یارکان رقصی کنید اندر غمم خوشتر از این از مولانا غزل 1980
1. یارکان رقصی کنید اندر غمم خوشتر از این
کره عشقم رمید و نی لگامستم نی زین