آفتابا بار دیگر خانه را پرنور کن از مولانا غزل 1960
1. آفتابا بار دیگر خانه را پرنور کن
دوستان را شاد گردان دشمنان را کور کن
نوبهارا جان مایی جان‌ها را تازه کن از مولانا غزل 1961
1. نوبهارا جان مایی جان‌ها را تازه کن
باغ‌ها را بشکفان و کشت‌ها را تازه کن
یار خود را خواب دیدم ای برادر دوش من از مولانا غزل 1962
1. یار خود را خواب دیدم ای برادر دوش من
بر کنار چشمه خفته در میان نسترن
پرده بردار ای حیات جان و جان افزای من از مولانا غزل 1963
1. پرده بردار ای حیات جان و جان افزای من
غمگسار و همنشین و مونس شب‌های من
شمس دین بر یوسفان و نازنینان نازنین از مولانا غزل 1964
1. شمس دین بر یوسفان و نازنینان نازنین
بر سر جمله شهان و سرفرازان نازنین
در میان ظلمت جان تو نور چیست آن از مولانا غزل 1965
1. در میان ظلمت جان تو نور چیست آن
فر شاهی می نماید در دلم آن کیست آن
جام پر کن ساقیا آتش بزن اندر غمان از مولانا غزل 1966
1. جام پر کن ساقیا آتش بزن اندر غمان
مست کن جان را که تا اندررسد در کاروان
ای تو را گردن زده آن تسخرت بر گرد نان از مولانا غزل 1967
1. ای تو را گردن زده آن تسخرت بر گرد نان
ای سیاهی بر سیاهی جان تو از گرد نان
ای دل من در هوایت همچو آب و ماهیان از مولانا غزل 1968
1. ای دل من در هوایت همچو آب و ماهیان
ماهی جانم بمیرد گر بگردی یک زمان
از بدی‌ها آن چه گویم هست قصدم خویشتن از مولانا غزل 1969
1. از بدی‌ها آن چه گویم هست قصدم خویشتن
زانک زهری من ندیدم در جهان چون خویشتن
مطربا بردار چنگ و لحن موسیقار زن از مولانا غزل 1970
1. مطربا بردار چنگ و لحن موسیقار زن
آتش از جرمم بیار و اندر استغفار زن