می پرد این مرغ دیگر در جنان عاشقان از مولانا غزل 1939
1. می پرد این مرغ دیگر در جنان عاشقان
سوی عنقا می کشاند استخوان عاشقان
ای ز تو مه پای کوبان وز تو زهره دف زنان از مولانا غزل 1940
1. ای ز تو مه پای کوبان وز تو زهره دف زنان
می زنند ای جان مردان عشق ما بر دف زنان
مهره‌ای از جان ربودم بی‌دهان و بی‌دهان از مولانا غزل 1941
1. مهره‌ای از جان ربودم بی‌دهان و بی‌دهان
گر رقیب او بداند گو بدان و گو بدان
من ز گوش او بدزدم حلقه دیگر نهان از مولانا غزل 1942
1. من ز گوش او بدزدم حلقه دیگر نهان
تا نداند چشم دشمن ور بداند گو بدان
می گزید او آستین را شرمگین در آمدن از مولانا غزل 1943
1. می گزید او آستین را شرمگین در آمدن
بر سر کویی که پوشد جان‌ها حله بدن
چون ببینی آفتاب از روی دلبر یاد کن از مولانا غزل 1944
1. چون ببینی آفتاب از روی دلبر یاد کن
چون ببینی ابر را از اشک چاکر یاد کن
هر چه آن سرخوش کند بویی بود از یار من از مولانا غزل 1945
1. هر چه آن سرخوش کند بویی بود از یار من
هر چه دل واله کند آن پرتو دلدار من
کاشکی از غیر تو آگه نبودی جان من از مولانا غزل 1946
1. کاشکی از غیر تو آگه نبودی جان من
خود ندانستی به جز تو جان معنی دان من
سوی بیماران خود شد شاه مه رویان من از مولانا غزل 1947
1. سوی بیماران خود شد شاه مه رویان من
گفت ای رخ‌های زرد و زعفرانستان من
بانگ آید هر زمانی زین رواق آبگون از مولانا غزل 1948
1. بانگ آید هر زمانی زین رواق آبگون
آیت انا بنیناها و انا موسعون