گلسن بنده ستایک غرضم یق اشد رسن از مولانا غزل 1982

1 نک بهاران شد صلا ای لولیان بانگ نای و سبزه و آب روان

2 لولیان از شهر تن بیرون شوید لولیان را کی پذیرد خان و مان

1 تو خدای خویی تو صفات هویی تو یکی نباشی تو هزارتویی

2 به یکی عنایت به یکی کفایت ز غم و جنایت همه را بشویی

1 موی بر سر شد سپید و روی من بگرفت چین از فراق دلبری کاسدکن خوبان چین

2 جان ز غیرت گوش را گوید حدیثش کم شنو دل ز غیرت چشم را گوید که رویش را مبین

1 در هر فلکی مردمکی می‌بینم هر مردمکش را فلکی می‌بینم

2 ای احول اگر یکی دو می‌بینی تو بر عکس تو من دو را یکی می‌بینم

1 هله هش دار که در شهر دو سه طرارند که به تدبیر کلاه از سر مه بردارند

2 دو سه رندند که هشیاردل و سرمستند که فلک را به یکی عربده در چرخ آرند

1 بوقلمون چند از انکار تو در کف ما چند خلد خار تو

2 یار تو از سر فلک واقف است پس چه بود پیش وی اسرار تو