اگر تو عاشقی غم را رها کن از مولانا غزل 1905
1. اگر تو عاشقی غم را رها کن
عروسی بین و ماتم را رها کن
تو نقد قلب را از زر برون کن از مولانا غزل 1906
1. تو نقد قلب را از زر برون کن
وگر گوید زرم زوتر برون کن
گر این جا حاضری سر همچنین کن از مولانا غزل 1907
1. گر این جا حاضری سر همچنین کن
چو کردی بار دیگر همچنین کن
نتانی آمدن این راه با من از مولانا غزل 1908
1. نتانی آمدن این راه با من
کجا دارد هریسه پای روغن
دل معشوق سوزیده است بر من از مولانا غزل 1909
1. دل معشوق سوزیده است بر من
وزان سوزش جهان را سوخت خرمن
تو هر جزو جهان را بر گذر بین از مولانا غزل 1910
1. تو هر جزو جهان را بر گذر بین
تو هر یک را رسیده از سفر بین
تو را پندی دهم ای طالب دین از مولانا غزل 1911
1. تو را پندی دهم ای طالب دین
یکی پندی دلاویزی خوش آیین
بیا ساقی می ما را بگردان از مولانا غزل 1912
1. بیا ساقی می ما را بگردان
بدان می این قضاها را بگردان
به باغ آییم فردا جمله یاران از مولانا غزل 1913
1. به باغ آییم فردا جمله یاران
همه یاران همدل همچو باران
اگر خواهی مرا می در هوا کن از مولانا غزل 1914
1. اگر خواهی مرا می در هوا کن
وگر سیری ز من رفتم رها کن
برو ای دل به سوی دلبر من از مولانا غزل 1915
1. برو ای دل به سوی دلبر من
بدان خورشید شرق و شمع روشن