ای نفس چو سگ آخر تا چند زنی دندان از مولانا غزل 1870
1. ای نفس چو سگ آخر تا چند زنی دندان
وز کبر کسان رنجی و اندر تو دو صد چندان
دو چیز نخواهد بد در هر دو جهان می دان از مولانا غزل 1871
1. دو چیز نخواهد بد در هر دو جهان می دان
از عاشق حق توبه وز باد هوا انبان
ای در غم بیهوده رو کم ترکوا برخوان از مولانا غزل 1872
1. ای در غم بیهوده رو کم ترکوا برخوان
وی حرص تو افزوده رو کم ترکوا برخوان
دانی که کجا جویی ما را به گه جستن از مولانا غزل 1873
1. دانی که کجا جویی ما را به گه جستن
در گردش چشم او آن نرگس آبستن
از آتش روی خود اندر دلم آتش زن از مولانا غزل 1874
1. از آتش روی خود اندر دلم آتش زن
و آتش ز دلم بستان در چرخ منقش زن
ای یار مقامردل پیش آ و دمی کم زن از مولانا غزل 1875
1. ای یار مقامردل پیش آ و دمی کم زن
زخمی که زنی بر ما مردانه و محکم زن
بی جا شو در وحدت در عین فنا جا کن از مولانا غزل 1876
1. بی جا شو در وحدت در عین فنا جا کن
هر سر که دوی دارد در گردن ترسا کن
ای دل چو نمی‌گردد در شرح زبان من از مولانا غزل 1877
1. ای دل چو نمی‌گردد در شرح زبان من
وان حرف نمی‌گنجد در صحن بیان من
من گوش کشان گشتم از لیلی و از مجنون از مولانا غزل 1878
1. من گوش کشان گشتم از لیلی و از مجنون
آن می کشدم زان سو وین می کشدم زین سون
آرایش باغ آمد این روی چه روی است این از مولانا غزل 1879
1. آرایش باغ آمد این روی چه روی است این
مستی دماغ آمد این بوی چه بوی است این
در زیر نقاب شب این زنگیکان را بین از مولانا غزل 1880
1. در زیر نقاب شب این زنگیکان را بین
با زنگیکان امشب در عشرت جان بنشین
از چشمه جان ره شد در خانه هر مسکین از مولانا غزل 1881
1. از چشمه جان ره شد در خانه هر مسکین
ماننده کاریزی بی‌تیشه و بی‌میتین