آن سو مرو این سو بیا ای گلبن خندان من از مولانا غزل 1806
1. آن سو مرو این سو بیا ای گلبن خندان من
ای عقل عقل عقل من ای جان جان جان من
ای بس که از آواز دش وامانده‌ام زین راه من از مولانا غزل 1807
1. ای بس که از آواز دش وامانده‌ام زین راه من
وی بس که از آواز قش گم کرده‌ام خرگاه من
با آنک از پیوستگی من عشق من از مولانا غزل 1808
1. با آنک از پیوستگی من عشق من
بیگانه می باشم چنین با عشق از دست فتن
بر گرد گل می گشت دی نقش خیال یار من از مولانا غزل 1809
1. بر گرد گل می گشت دی نقش خیال یار من
گفتم درآ پرنور کن از شمع رخ اسرار من
من دزد دیدم کو برد مال و متاع مردمان از مولانا غزل 1810
1. من دزد دیدم کو برد مال و متاع مردمان
این دزد ما خود دزد را چون می بدزدد از میان
خوش می گریزی هر طرف از حلقه ما نی مکن از مولانا غزل 1811
1. خوش می گریزی هر طرف از حلقه ما نی مکن
ای ماه برهم می زنی عهد ثریا نی مکن
ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بین از مولانا غزل 1812
1. ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بین
ای تو چنین و صد چنین مخدوم جانم شمس دین
کو خر من کو خر من پار بمرد آن خر من از مولانا غزل 1813
1. کو خر من کو خر من پار بمرد آن خر من
شکر خدا را که خرم برد صداع از سر من
عشق تو آورد قدح پر ز بلای دل من از مولانا غزل 1814
1. عشق تو آورد قدح پر ز بلای دل من
گفتم می می نخورم گفت برای دل من
من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان از مولانا غزل 1815
1. من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان
من بکشم دامن تو دامن من هم تو کشان
آینه‌ای بزدایم از جهت منظر من از مولانا غزل 1816
1. آینه‌ای بزدایم از جهت منظر من
وای از این خاک تنم تیره دل اکدر من