بیا بیا دلدار من دلدار من از مولانا غزل 1785
1. بیا بیا دلدار من دلدار من
درآ درآ در کار من در کار من
دزدیده چون جان می روی اندر میان جان من از مولانا غزل 1786
1. دزدیده چون جان می روی اندر میان جان من
سرو خرامان منی ای رونق بستان من
گر آخر آمد عشق تو گردد ز اول‌ها فزون از مولانا غزل 1787
1. گر آخر آمد عشق تو گردد ز اول‌ها فزون
بنوشت توقیعت خدا کاخرون السابقون
تا کی گریزی از اجل در ارغوان و ارغنون از مولانا غزل 1788
1. تا کی گریزی از اجل در ارغوان و ارغنون
نک کش کشانت می برند انا الیه راجعون
ای عاشقان ای عاشقان هنگام کوچ است از جهان از مولانا غزل 1789
1. ای عاشقان ای عاشقان هنگام کوچ است از جهان
در گوش جانم می رسد طبل رحیل از آسمان
دلدار من در باغ دی می گشت و می گفت ای چمن از مولانا غزل 1790
1. دلدار من در باغ دی می گشت و می گفت ای چمن
صد حور خوش داری ولی بنگر یکی داری چو من
بویی همی‌آید مرا مانا که باشد یار من از مولانا غزل 1791
1. بویی همی‌آید مرا مانا که باشد یار من
بر یاد من پیمود می آن باوفا خمار من
این کیست این این کیست این این یوسف ثانی است این از مولانا غزل 1792
1. این کیست این این کیست این این یوسف ثانی است این
خضر است و الیاس این مگر یا آب حیوانی است این
این کیست این این کیست این هذا جنون العاشقین از مولانا غزل 1793
1. این کیست این این کیست این هذا جنون العاشقین
از آسمان خوشتر شده در نور او روی زمین
ای باغبان ای باغبان آمد خزان آمد خزان از مولانا غزل 1794
1. ای باغبان ای باغبان آمد خزان آمد خزان
بر شاخ و برگ از درد دل بنگر نشان بنگر نشان