ما که باده ز دست یار خوریم از مولانا غزل 1763
1. ما که باده ز دست یار خوریم
کی چو اشتر گیاه و خار خوریم
ناله بلبل بهار کنیم از مولانا غزل 1764
1. ناله بلبل بهار کنیم
تا بدان بلبلان شکار کنیم
عاشق روی جان فزای توییم از مولانا غزل 1765
1. عاشق روی جان فزای توییم
رحمتی کن که در هوای توییم
خیز تا فتنه‌ای برانگیزیم از مولانا غزل 1766
1. خیز تا فتنه‌ای برانگیزیم
یک زمان از زمانه بگریزیم
تو چه دانی که ما چه مرغانیم از مولانا غزل 1767
1. تو چه دانی که ما چه مرغانیم
هر نفس زیر لب چه می خوانیم
چند قبا بر قد دل دوختم از مولانا غزل 1768
1. چند قبا بر قد دل دوختم
چند چراغ خرد افروختم
ای دل صافی دم ثابت قدم از مولانا غزل 1769
1. ای دل صافی دم ثابت قدم
جئت لکی تنذر خیر الامم
آمد سرمست سحر دلبرم از مولانا غزل 1770
1. آمد سرمست سحر دلبرم
بیخود و بنشست به مجلس برم
شد ز غمت خانه سودا دلم از مولانا غزل 1771
1. شد ز غمت خانه سودا دلم
در طلبت رفت به هر جا دلم
چند گهی فاتحه خوانت کنم از مولانا غزل 1772
1. چند گهی فاتحه خوانت کنم
از پس آن شاه جهانت کنم
بار دگر جانب یار آمدیم از مولانا غزل 1773
1. بار دگر جانب یار آمدیم
خیره نگر سوی نگار آمدیم