به کوی عشق تو من نامدم که بازروم از مولانا غزل 1741
1. به کوی عشق تو من نامدم که بازروم
چگونه قبله گذارم چو در نماز روم
ببسته است پری نهانیی پایم از مولانا غزل 1742
1. ببسته است پری نهانیی پایم
ز بند اوست که من در میان غوغایم
اگر چه ما نه خروس و نه ماکیان داریم از مولانا غزل 1743
1. اگر چه ما نه خروس و نه ماکیان داریم
ز بیضه سر کن و بنگر که ما کیان داریم
بیار مطرب بر ما کریم باش کریم از مولانا غزل 1744
1. بیار مطرب بر ما کریم باش کریم
به کوی خسته دلانی رحیم باش رحیم
فضول گشته‌ام امروز جنگ می‌جویم از مولانا غزل 1745
1. فضول گشته‌ام امروز جنگ می‌جویم
منوش نکته مستان که یاوه می‌گویم
بر آن شده‌ست دلم کآتشی بگیرانم از مولانا غزل 1746
1. بر آن شده‌ست دلم کآتشی بگیرانم
که هر کی او نمرد پیش تو بمیرانم
اگر به عقل و کفایت پی جنون باشم از مولانا غزل 1747
1. اگر به عقل و کفایت پی جنون باشم
میان حلقه عشاق ذوفنون باشم
می گریزد از ما و ما قوامش داریم از مولانا غزل 1748
1. می گریزد از ما و ما قوامش داریم
زن زنانش آریم کش کشانش آریم
گه چرخ زنان همچون فلکم از مولانا غزل 1749
1. گه چرخ زنان همچون فلکم
گه بال زنان همچون ملکم
تلخی نکند شیرین ذقنم از مولانا غزل 1750
1. تلخی نکند شیرین ذقنم
خالی نکند از می دهنم
تشنه خویش کن مده آبم از مولانا غزل 1751
1. تشنه خویش کن مده آبم
عاشق خویش کن ببر خوابم