بار دگر ذره وار رقص کنان آمدیم از مولانا غزل 1720
1. بار دگر ذره وار رقص کنان آمدیم
زان سوی گردون عشق چرخ زنان آمدیم
خوش سوی ما آ دمی ز آنچ که ما هم خوشیم از مولانا غزل 1721
1. خوش سوی ما آ دمی ز آنچ که ما هم خوشیم
آب حیات توایم گر چه به شکل آتشیم
بدار دست ز ریشم که باده‌ای خوردم از مولانا غزل 1722
1. بدار دست ز ریشم که باده‌ای خوردم
ز بیخودی سر و ریش و سبال گم کردم
نیم ز کار تو فارغ همیشه در کارم از مولانا غزل 1723
1. نیم ز کار تو فارغ همیشه در کارم
که لحظه لحظه تو را من عزیزتر دارم
همه جمال تو بینم چو چشم باز کنم از مولانا غزل 1724
1. همه جمال تو بینم چو چشم باز کنم
همه شراب تو نوشم چو لب فراز کنم
نگفتمت مرو آن جا که آشنات منم از مولانا غزل 1725
1. نگفتمت مرو آن جا که آشنات منم
در این سراب فنا چشمه حیات منم
بیار باده که دیر است در خمار توام از مولانا غزل 1726
1. بیار باده که دیر است در خمار توام
اگر چه دلق کشانم نه یار غار توام
به غم فرونروم باز سوی یار روم از مولانا غزل 1727
1. به غم فرونروم باز سوی یار روم
در آن بهشت و گلستان و سبزه زار روم
مرا اگر تو نخواهی منت به جان خواهم از مولانا غزل 1728
1. مرا اگر تو نخواهی منت به جان خواهم
وگر درم نگشایی مقیم درگاهم
اگر چه شرط نهادیم و امتحان کردیم از مولانا غزل 1729
1. اگر چه شرط نهادیم و امتحان کردیم
ز شرط‌ها بگذشتیم و رایگان کردیم