هین دف بزن هین کف بزن کاقبال خواهی یافتن از مولانا غزل 1795
1. هین دف بزن هین کف بزن کاقبال خواهی یافتن
مردانه باش و غم مخور ای غمگسار مرد و زن
دلدار من در باغ دی می گشت و می گفت ای چمن از مولانا غزل 1796
1. دلدار من در باغ دی می گشت و می گفت ای چمن
صد حور کش داری ولی بنگر یکی داری چو من
ای دل شکایت‌ها مکن تا نشنود دلدار من از مولانا غزل 1797
1. ای دل شکایت‌ها مکن تا نشنود دلدار من
ای دل نمی‌ترسی مگر از یار بی‌زنهار من
ای یار من ای یار من ای یار بی‌زنهار من از مولانا غزل 1798
1. ای یار من ای یار من ای یار بی‌زنهار من
ای دلبر و دلدار من ای محرم و غمخوار من
در غیب پر این سو مپر ای طایر چالاک من از مولانا غزل 1799
1. در غیب پر این سو مپر ای طایر چالاک من
هم سوی پنهان خانه رو ای فکرت و ادراک من
هذا رشاد الکافرین هذا جزاء الصابرین از مولانا غزل 1800
1. هذا رشاد الکافرین هذا جزاء الصابرین
هذا معاد الغابرین نعم الرجا نعم المعین
آن شاخ خشک است و سیه‌هان ای صبا بر وی مزن از مولانا غزل 1801
1. آن شاخ خشک است و سیه‌هان ای صبا بر وی مزن
ای زندگی باغ‌ها وی رنگ بخش مرد و زن
چندان بگردم گرد دل کز گردش بسیار من از مولانا غزل 1802
1. چندان بگردم گرد دل کز گردش بسیار من
نی تن کشاند بار من نی جان کند پیکار من
بخت نگار و چشم من هر دو نخسبد در زمن از مولانا غزل 1803
1. بخت نگار و چشم من هر دو نخسبد در زمن
ای نقش او شمع جهان ای چشم من او را لگن
با آن سبک روحی گل وان لطف شه برگ سمن از مولانا غزل 1804
1. با آن سبک روحی گل وان لطف شه برگ سمن
چون او ببیند روی تو هر برگ او گردد سه من
پوشیده چون جان می روی اندر میان جان من از مولانا غزل 1805
1. پوشیده چون جان می روی اندر میان جان من
سرو خرامان منی ای رونق بستان من