گر مرا خار زند آن گل خندان بکشم از مولانا غزل 1630
1. گر مرا خار زند آن گل خندان بکشم
ور لبش جور کند از بن دندان بکشم
در فروبند که ما عاشق این میکده‌ایم از مولانا غزل 1631
1. در فروبند که ما عاشق این میکده‌ایم
درده آن باده جان را که سبک دل شده‌ایم
هله رفتیم و گرانی ز جمالت بردیم از مولانا غزل 1632
1. هله رفتیم و گرانی ز جمالت بردیم
جهت توشه ره ذکر وصالت بردیم
در فروبند که ما عاشق این انجمنیم از مولانا غزل 1633
1. در فروبند که ما عاشق این انجمنیم
تا که با یار شکرلب نفسی دم بزنیم
عقل گوید که من او را به زبان بفریبم از مولانا غزل 1634
1. عقل گوید که من او را به زبان بفریبم
عشق گوید تو خمش باش به جان بفریبم
دم به دم از ره دل پیک خیالش رسدم از مولانا غزل 1635
1. دم به دم از ره دل پیک خیالش رسدم
تابشی نو به نو از حسن و جمالش رسدم
از بت باخبر من خبری می رسدم از مولانا غزل 1636
1. از بت باخبر من خبری می رسدم
وز لب چون شکر او شکری می رسدم
منم آن دزد که شب نقب زدم ببریدم از مولانا غزل 1637
1. منم آن دزد که شب نقب زدم ببریدم
سر صندوق گشادم گهری دزدیدم
مادرم بخت بده است و پدرم جود و کرم از مولانا غزل 1638
1. مادرم بخت بده است و پدرم جود و کرم
فرح ابن الفرح ابن الفرح ابن الفرحم
ای خوشا روز که پیش چو تو سلطان میرم از مولانا غزل 1639
1. ای خوشا روز که پیش چو تو سلطان میرم
پیش کان شکر تو شکرافشان میرم
گر تو خواهی که تو را بی‌کس و تنها نکنم از مولانا غزل 1640
1. گر تو خواهی که تو را بی‌کس و تنها نکنم
وامقت باشم هر لحظه و عذرا نکنم