مرا پرسی که چونی بین که چونم از مولانا غزل 1520
1. مرا پرسی که چونی بین که چونم
خرابم بیخودم مست جنونم
من از عالم تو را تنها گزینم از مولانا غزل 1521
1. من از عالم تو را تنها گزینم
روا داری که من غمگین نشینم
ورا خواهم دگر یاری نخواهم از مولانا غزل 1522
1. ورا خواهم دگر یاری نخواهم
چو گل را یافتم خاری نخواهم
نه آن شیرم که با دشمن برآیم از مولانا غزل 1523
1. نه آن شیرم که با دشمن برآیم
مرا این بس که من با من برآیم
چو آب آهسته زیر که درآیم از مولانا غزل 1524
1. چو آب آهسته زیر که درآیم
به ناگه خرمن که درربایم
ز قند یار تا شاخی نخایم از مولانا غزل 1525
1. ز قند یار تا شاخی نخایم
نماز شام روزه کی گشایم
از آن باده ندانم چون فنایم از مولانا غزل 1526
1. از آن باده ندانم چون فنایم
از آن بی‌جا نمی‌دانم کجایم
بیا کامروز گرد یار گردیم از مولانا غزل 1527
1. بیا کامروز گرد یار گردیم
به سر گردیم و چون پرگار گردیم
به پیش باد تو ما همچو گردیم از مولانا غزل 1528
1. به پیش باد تو ما همچو گردیم
بدان سو که تو گردی چون نگردیم
شب دوشینه ما بیدار بودیم از مولانا غزل 1529
1. شب دوشینه ما بیدار بودیم
همه خفتند و ما بر کار بودیم
من و تو دوش شب بیدار بودیم از مولانا غزل 1530
1. من و تو دوش شب بیدار بودیم
همه خفتند و ما بر کار بودیم