بشستم تخته هستی سر عالم نمی‌دارم از مولانا غزل 1443
1. بشستم تخته هستی سر عالم نمی‌دارم
دریدم پرده بی‌چون سر آن هم نمی‌دارم
ای عشق که کردستی تو زیر و زبر خوابم از مولانا غزل 1444
1. ای عشق که کردستی تو زیر و زبر خوابم
تا غرقه شده‌ست از تو در خون جگر خوابم
من دلق گرو کردم عریان خراباتم از مولانا غزل 1445
1. من دلق گرو کردم عریان خراباتم
خوردم همه رخت خود مهمان خراباتم
گر بی‌دل و بی‌دستم وز عشق تو پابستم از مولانا غزل 1446
1. گر بی‌دل و بی‌دستم وز عشق تو پابستم
بس بند که بشکستم آهسته که سرمستم
رفتم به طبیب جان گفتم که ببین دستم از مولانا غزل 1447
1. رفتم به طبیب جان گفتم که ببین دستم
هم بی‌دل و بیمارم هم عاشق و سرمستم
در مجلس آن رستم در عربده بنشستم از مولانا غزل 1448
1. در مجلس آن رستم در عربده بنشستم
صد ساغر بشکستم آهسته که سرمستم
زان می که ز بوی او شوریده و سرمستم از مولانا غزل 1449
1. زان می که ز بوی او شوریده و سرمستم
دریاب مرا ساقی والله که چنینستم
بستان قدح از دستم ای مست که من مستم از مولانا غزل 1450
1. بستان قدح از دستم ای مست که من مستم
کز حلقه هشیاران این ساعت وارستم
گر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتم از مولانا غزل 1451
1. گر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتم
تو قصه خود می گو من قصه خود گفتم
ساقی چو شه من بد بیش از دگران خوردم از مولانا غزل 1452
1. ساقی چو شه من بد بیش از دگران خوردم
برگشت سر از مستی تخلیط و خطا کردم
در آینه چون بینم نقش تو به گفت آرم از مولانا غزل 1453
1. در آینه چون بینم نقش تو به گفت آرم
آیینه نخواهد دم ای وای ز گفتارم