تو مرا می بده و مست بخوابان و بهل از مولانا غزل 1345
1. تو مرا می بده و مست بخوابان و بهل
چون رسد نوبت خدمت نشوم هیچ خجل
رفت عمرم در سر سودای دل از مولانا غزل 1346
1. رفت عمرم در سر سودای دل
وز غم دل نیستم پروای دل
سوی آن سلطان خوبان الرحیل از مولانا غزل 1347
1. سوی آن سلطان خوبان الرحیل
سوی آن خورشید جانان الرحیل
امروز روز شادی و امسال سال گل از مولانا غزل 1348
1. امروز روز شادی و امسال سال گل
نیکوست حال ما که نکو باد حال گل
تا نزند آفتاب خیمه نور جلال از مولانا غزل 1349
1. تا نزند آفتاب خیمه نور جلال
حلقه مرغان روز کی بزند پر و بال
چشم تو با چشم من هر دم بی‌قیل و قال از مولانا غزل 1350
1. چشم تو با چشم من هر دم بی‌قیل و قال
دارد در درس عشق بحث و جواب و سؤال
شد پی این لولیان در حرم ذوالجلال از مولانا غزل 1351
1. شد پی این لولیان در حرم ذوالجلال
چشمه و سبزه مقام شوخی و دزدی حلال
چند از این قیل و قال عشق پرست و ببال از مولانا غزل 1352
1. چند از این قیل و قال عشق پرست و ببال
تا تو بمانی چو عشق در دو جهان بی‌زوال
چگونه برنپرد جان چو از جناب جلال از مولانا غزل 1353
1. چگونه برنپرد جان چو از جناب جلال
خطاب لطف چو شکر به جان رسد که تعال
تو را سعادت بادا در آن جمال و جلال از مولانا غزل 1354
1. تو را سعادت بادا در آن جمال و جلال
هزار عاشق اگر مرد خون مات حلال
دو چشم اگر بگشادی به آفتاب وصال از مولانا غزل 1355
1. دو چشم اگر بگشادی به آفتاب وصال
برآ به چرخ حقایق دگر مگو ز خیال