مه روزه اندرآمد هله ای بت چو شکر از مولانا غزل 1084
1. مه روزه اندرآمد هله ای بت چو شکر
گه بوسه است تنها نه کنار و چیز دیگر
همه صیدها بکردی هله میر بار دیگر از مولانا غزل 1085
1. همه صیدها بکردی هله میر بار دیگر
سگ خویش را رها کن که کند شکار دیگر
هله زیرک هله زیرک هله زیرک هله زوتر از مولانا غزل 1086
1. هله زیرک هله زیرک هله زیرک هله زوتر
هله کز جنبش تو کار همه نیکوتر
بده آن باده به ما باده به ما اولیتر از مولانا غزل 1087
1. بده آن باده به ما باده به ما اولیتر
هر چه خواهی بکنی لیک وفا اولیتر
سر فروکن به سحر کز سر بازار نظر از مولانا غزل 1088
1. سر فروکن به سحر کز سر بازار نظر
طبله کالبد آورده‌ام آخر بنگر
هین که آمد به سر کوی تو مجنون دگر از مولانا غزل 1089
1. هین که آمد به سر کوی تو مجنون دگر
هین که آمد به تماشای تو دل خون دگر
صنما این چه گمانست فرودست حقیر از مولانا غزل 1090
1. صنما این چه گمانست فرودست حقیر
تا بدین حد مکن و جان مرا خوار مگیر
نه که مهمان غریبم تو مرا یار مگیر از مولانا غزل 1091
1. نه که مهمان غریبم تو مرا یار مگیر
نه که فلاح توام سرور و سالار مگیر
اختران را شب وصلست و نثارست و نثار از مولانا غزل 1092
1. اختران را شب وصلست و نثارست و نثار
چون سوی چرخ عروسیست ز ماه ده و چار
روستایی بچه‌ای هست درون بازار از مولانا غزل 1093
1. روستایی بچه‌ای هست درون بازار
دغلی لاف زنی سخره کنی بس عیار
پر ده آن جام می را ساقیا بار دیگر از مولانا غزل 1094
1. پر ده آن جام می را ساقیا بار دیگر
نیست در دین و دنیا همچو تو یار دیگر