غلام حلقه بگوش رسول ساداتم از گیلانی غزل 49
1. غلام حلقه بگوش رسول ساداتم
ره نجات نموده حبیب آیاتم
ای خوش آن روزی که در دل مهر یاری داشتم از گیلانی غزل 50
1. ای خوش آن روزی که در دل مهر یاری داشتم
سینه ای پرسوز چشم اشکباری داشتم
زان بیوفای سنگدل جور و جفا میبایدم از گیلانی غزل 51
1. زان بیوفای سنگدل جور و جفا میبایدم
از کس نمیخواهم وفا زان بیوفا میبایدم
خوش آن غوغا که من خود را به پهلوی تو میدیدم از گیلانی غزل 52
1. خوش آن غوغا که من خود را به پهلوی تو میدیدم
تو سوی خلق میدیدی و من سوی تو میدیدم
بخواب مرگ خواهم شد مکن ای بخت بیدارم از گیلانی غزل 53
1. بخواب مرگ خواهم شد مکن ای بخت بیدارم
که من دور از درش امشب زعمر خویش بیزارم
بی تماشای جمالت روضه را هامون کنم از گیلانی غزل 54
1. بی تماشای جمالت روضه را هامون کنم
حور عین را از درون قصرها بیرون کنم
هرگز مباد آنکه بهشت آرزو کنم از گیلانی غزل 55
1. هرگز مباد آنکه بهشت آرزو کنم
خود را به هیچ ، بهر چه بی آبرو کنم
دوچشم از بهر آن خواهم که در رخسار او بینم از گیلانی غزل 56
1. دوچشم از بهر آن خواهم که در رخسار او بینم
وگر آن دولتم نبود در و دیوار او بینم
بازکشم لشکر وتا به فلک بر روم از گیلانی غزل 57
1. بازکشم لشکر وتا به فلک بر روم
قلعه روحانیان گیرم و برتر روم
گر دل دهی به ما ده عاشق که ما امینیم از گیلانی غزل 58
1. گر دل دهی به ما ده عاشق که ما امینیم
با آن که دل به ما داد ، ما روز و شب قرینیم
چون تمام عمر نیکی کرد با تو آن کریم از گیلانی غزل 59
1. چون تمام عمر نیکی کرد با تو آن کریم
از بدی خود چرا ترسی تو آخر ای لئیم
اشک سرخ و روی زرد من گواه است ای کریم از گیلانی غزل 60
1. اشک سرخ و روی زرد من گواه است ای کریم
برکمال عشق دیدار تو بالله العظیم