د رجان، از داغ عشق، سوزم بگرفت از آذر بیگدلی رباعی 37
1. د رجان، از داغ عشق، سوزم بگرفت
در دل، سوزی ز دلفروزم بگرفت
این دل، سر راهی بنگاری نگرفت از آذر بیگدلی رباعی 38
1. این دل، سر راهی بنگاری نگرفت
این دیده، فروغی ز عذاری نگرفت
امشب، مهی از شهر بهامون میرفت از آذر بیگدلی رباعی 39
1. امشب، مهی از شهر بهامون میرفت
کز رفتن او، ز چشمها خون میرفت
از عشق، سخن به بوالهوس نتوان گفت؛ از آذر بیگدلی رباعی 40
1. از عشق، سخن به بوالهوس نتوان گفت؛
با مرغ چمن، رنج قفس نتوان گفت!
قاصد که ازو به من خبر هیچ نگفت از آذر بیگدلی رباعی 41
1. قاصد که ازو به من خبر هیچ نگفت
گفتم که تو را یار مگر هیچ نگفت؟!
ای خون دل پیر و جوان خورد دلت! از آذر بیگدلی رباعی 42
1. ای خون دل پیر و جوان خورد دلت!
وی ز آهن و از سنگ گرو برده دلت!
ای برده ز مهر تاب، ماه علمت از آذر بیگدلی رباعی 43
1. ای برده ز مهر تاب، ماه علمت
وی داده به خضر آب، خاک قدمت
گر از تو نهان، کس آید اندر کویت از آذر بیگدلی رباعی 44
1. گر از تو نهان، کس آید اندر کویت
وز دور گهی نظر گشاید سویت
در عهد کریم خان، شه ملک قباد از آذر بیگدلی رباعی 45
1. در عهد کریم خان، شه ملک قباد
از سعی سلیم حاکم پاک نهاد
هجر تو نصیبم ای دل افروز مباد از آذر بیگدلی رباعی 46
1. هجر تو نصیبم ای دل افروز مباد
در جان من، این آتش جانسوز مباد
در تن، نفسی جان غمین، بیتو مباد از آذر بیگدلی رباعی 47
1. در تن، نفسی جان غمین، بیتو مباد
در باغ، شکفته یاسمین، بیتو مباد
ایزد، همه عمر کامرانیت دهاد از آذر بیگدلی رباعی 48
1. ایزد، همه عمر کامرانیت دهاد
با خلق زمانه مهربانیت دهاد