من عاشق بتانم و این کار می‌کنم از آشفتهٔ غزل 749
1. من عاشق بتانم و این کار می‌کنم
بر کار عاشقان ز چه انکار می‌کنم
مردگان را از دم عیسی حیاتی تازه بود از آشفتهٔ غزل 750
1. مردگان را از دم عیسی حیاتی تازه بود
کم ز عیسی نیستی من عظمکی دارم رمیم
آن ترک که غارتگر صبر است و سکونم از آشفتهٔ غزل 751
1. آن ترک که غارتگر صبر است و سکونم
گو باز بیا تا که کشی پنجه بخونم
گشتیم جهان در طلب باز نشستیم از آشفتهٔ غزل 752
1. گشتیم جهان در طلب باز نشستیم
و از کون و مکان رشته امید گسستیم
از که آوردی ای صبا پیغام از آشفتهٔ غزل 753
1. از که آوردی ای صبا پیغام
کز توام بوی جان رسد بمشام
ای آفت دین و خصم اسلام از آشفتهٔ غزل 754
1. ای آفت دین و خصم اسلام
ای فتنه دهر و شور ایام
چگونه چشمه خورشید را بخاک بپوشم از آشفتهٔ غزل 755
1. چگونه چشمه خورشید را بخاک بپوشم
چو هست آتش عشقم بجان چگونه نجوشم
گلعذاران گلستانی داشتم از آشفتهٔ غزل 756
1. گلعذاران گلستانی داشتم
بلبلان من هم فغانی داشتم
چندانکه وفا کردم و اظهار ارادت از آشفتهٔ غزل 757
1. چندانکه وفا کردم و اظهار ارادت
جز جور و جفا زآن بت طناز ندیدم
وقت کاخ است همان به که بصحرا نرویم از آشفتهٔ غزل 758
1. وقت کاخ است همان به که بصحرا نرویم
می گلرنگ کشیم و بتماشا نرویم
ما ساک کوی می فروشیم از آشفتهٔ غزل 759
1. ما ساک کوی می فروشیم
وز باده کشان درد نوشیم
بسکه مستغرق سودای تو بی خویشتنم از آشفتهٔ غزل 760
1. بسکه مستغرق سودای تو بی خویشتنم
پا زسر فرق نمیدانم و جان را زتنم