محراب نخواهم خم ابروی تو دارم از آشفتهٔ غزل 690
1. محراب نخواهم خم ابروی تو دارم
زنار نبندم شکن موی تو دارم
زنی گر تیر پرتابم که روی از عشق برتابم از آشفتهٔ غزل 691
1. زنی گر تیر پرتابم که روی از عشق برتابم
کنار از بحر نتوانم که رفت از دست پایابم
تا بسرشوری از آن خسرو شیرین دارم از آشفتهٔ غزل 692
1. تا بسرشوری از آن خسرو شیرین دارم
کی بشکر دهنان من سر تمکین دارم
نشایدم چو دل از مهر یار برگیرم از آشفتهٔ غزل 693
1. نشایدم چو دل از مهر یار برگیرم
ضرورتست کز اینجا ره سفر گیرم
لاابالی‌وار تا رند و قلندر گشته‌ایم از آشفتهٔ غزل 694
1. لاابالی‌وار تا رند و قلندر گشته‌ایم
با همه بی‌کسوتی دارای افسر گشته‌ایم
رحمی ای عشق که من مانده بچنگ هوسم از آشفتهٔ غزل 695
1. رحمی ای عشق که من مانده بچنگ هوسم
رحمت ای شحنه و برهان تو زقید عسسم
عشق عقل سوز ببخشا بحالتم از آشفتهٔ غزل 696
1. عشق عقل سوز ببخشا بحالتم
کز پند عاقلان بجهان در ملالتم
وحشی‌صفت از خلق رمیدیم رمیدیم از آشفتهٔ غزل 697
1. وحشی‌صفت از خلق رمیدیم رمیدیم
در حلقهٔ دام تو تپیدیم تپیدیم
مدتی بود که دور از در جانان بودم از آشفتهٔ غزل 698
1. مدتی بود که دور از در جانان بودم
دور از آن روح ران صورت بیجان بودم
آخر ای پیر خرابات نه من مخمورم از آشفتهٔ غزل 699
1. آخر ای پیر خرابات نه من مخمورم
گر زنم حلقه بدر می طلبم معذورم
چون نیست ره که بر سر کوی تو بگذریم از آشفتهٔ غزل 700
1. چون نیست ره که بر سر کوی تو بگذریم
بگذار آینه که بعکس تو بنگریم