نه همین عشق تو آمد پی تسخیر دلم از آشفتهٔ غزل 678
1. نه همین عشق تو آمد پی تسخیر دلم
که بود مهر تو آمیخته در آب و گلم
رند و مستم دگر نمی‌دانم از آشفتهٔ غزل 679
1. رند و مستم دگر نمی‌دانم
بیخود استم دگر نمی‌دانم
خاک شیراز اگرچه شده دامن گیرم از آشفتهٔ غزل 680
1. خاک شیراز اگرچه شده دامن گیرم
نتوانم دل از این نوسفران برگیرم
نغمات عجب زند تارم از آشفتهٔ غزل 681
1. نغمات عجب زند تارم
که زهم برگسست او تارم
همه شب هم سفر باد سحرگاه شدم از آشفتهٔ غزل 682
1. همه شب هم سفر باد سحرگاه شدم
کز مه خرگهی خویشتن آگاه شدم
همتی ساقیا که مخمورم از آشفتهٔ غزل 683
1. همتی ساقیا که مخمورم
منتی نه بقلب رنجورم
شور از آن لعل پرشکر دارم از آشفتهٔ غزل 684
1. شور از آن لعل پرشکر دارم
نمکی تازه بر جگر دارم
زمشکین موی و روی ای لعبت روم از آشفتهٔ غزل 685
1. زمشکین موی و روی ای لعبت روم
تو چین و روم آوردی در این بوم
سالها رفت که ای عشق نگیری خبرم از آشفتهٔ غزل 686
1. سالها رفت که ای عشق نگیری خبرم
باز غوغا کن و سودا شو و بازآبسرم
مانده بر دست این دل صد پاره‌ام از آشفتهٔ غزل 687
1. مانده بر دست این دل صد پاره‌ام
دوستان از دست رفته چاره‌ام
تا عطف عنان کرد زآفاق خیالم از آشفتهٔ غزل 688
1. تا عطف عنان کرد زآفاق خیالم
شد پیر مغان خضرم و داد آب زلالم
رحمی ای ساقی که از دیر و حرم بیگانه‌ام از آشفتهٔ غزل 689
1. رحمی ای ساقی که از دیر و حرم بیگانه‌ام
نه مقیم کعبه‌ام نه ساکن بتخانه‌ام