شب فراق درآمد برفت روز وصال از آشفتهٔ غزل 654
1. شب فراق درآمد برفت روز وصال
چو نیست پیکر مطبوع ما و شخص خیال
بده ای ساقی آتشی سیال از آشفتهٔ غزل 655
1. بده ای ساقی آتشی سیال
که لب جام از او زند تبخال
شکار کیستم یارب به خاک و خون تپان بسمل از آشفتهٔ غزل 656
1. شکار کیستم یارب به خاک و خون تپان بسمل
کمانداری کجا کز ناوکی حل سازد این مشکل
می‌رفت و هزار دل دنبال از آشفتهٔ غزل 657
1. می‌رفت و هزار دل دنبال
سرپنجه ز خون مرد و زن آل
مدعی تا چند می‌پرسی تو از اسرار دل از آشفتهٔ غزل 658
1. مدعی تا چند می‌پرسی تو از اسرار دل
چشم تر افکند بیرون نقطه پرگار دل
بختی عقلم بگسسته عقال از آشفتهٔ غزل 659
1. بختی عقلم بگسسته عقال
عشق خلاصی دهد از ما یقال
ز همرهان مجازی کناره کن ای دل از آشفتهٔ غزل 660
1. ز همرهان مجازی کناره کن ای دل
کمند الفت اغیار پاره کن ای دل
محرمی کو که بگویم غم دیرینه دل از آشفتهٔ غزل 661
1. محرمی کو که بگویم غم دیرینه دل
در حضورش ببرم زنگ زآئینه دل
زبحر عشق مجوئید همرهان ساحل از آشفتهٔ غزل 662
1. زبحر عشق مجوئید همرهان ساحل
که گرچه نوح بود کشتیش بود باطل
بغیر من که فتاد است بارم اندر گل از آشفتهٔ غزل 663
1. بغیر من که فتاد است بارم اندر گل
کشیده رخت همه همرهان سوی منزل
بر برگ سمن میزنی از مشک طری خال از آشفتهٔ غزل 664
1. بر برگ سمن میزنی از مشک طری خال
وحشی است غزال تو و خلقیش زدنبال
بنشست بتا نقش تو تا در حرم دل از آشفتهٔ غزل 665
1. بنشست بتا نقش تو تا در حرم دل
نقش حرم دیر بدیده شده باطل