1 زاول که نفس ناطقه را از شعاع عقل ایزد بلطف خویش و برحمت بیافرید
2 پستان خویش در دهن شاعران نهاد تا هر کسی بقدر فصاحت همی مکید
3 وز بهر اینکه دیرتر آمد مجیردین شیرش نمانده بود پس اندر دهانش...
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 ترکم امروز مگر رای تماشا دارد که برون آمده آهنگ بصحرا دارد
2 طره چون غالیه گرد سمنش حلقه زده خه بنام ایزد یارب که چه سودا دارد
1 این مژده شنیدی که بناگاه برآمد زین تنگ شکر خای که ازراه برآمد
2 آن همچو دم صبح که از گل خبر آورد وین همچو نسیمی که سحرگاه برآمد
1 ای خورده کوب سقفت ایوان چرخ اطلس خم گشته زیر طاقت نه طارم مقرنس
2 ای درجوار قدرت این چنبر مدور وی در حریم جاهت این عالم مسدس
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به