عشق تو و محنتی ز سر تازه از عبدالرزاق اصفهانی غزل 143

1 عشق تو و محنتی ز سر تازه در شهر فکنده باز آوازه

2 سبحان الله که هر غمی کاید چون پای برون نهد ز دروازه

3 یکسر سوی دل همیرود گویم هان کیست منم کئی غم تازه

4 ننگم زوجود خویش میآید کاین کار زحد گذشت و اندازه