بی مه روی تو چشمم همچو ابربهمنست از عبدالرزاق اصفهانی غزل 30

1 دعا و خدمت مخدوم خویش فخرالدین همی رسانم اگر آمد او زدریا بار

2 ربیع آمد لیکن ربیع ما نامد توئی ربیع ربیع جهان خزان انگار

1 سلام من که رساند بدان خجسته دیار که هست مجمع احباب و محضر احرار

2 ببقعه که درو دوستان من جمعند چه دوست؟ جانم واز جان عزیز تر صد بار

1 باز طفلان چمن را حله می بافد صبا نو عروسان طبیعت یافتند از نم نما

2 نقشبندان ربیعی خامه ها برداشتند می نگارند از ریاحین هر یکی نقشی جدا