1 رنج کشد مادر از جفای پسر لیک آنچه کشیدست هیچ رنج نداند
2 رنج پسر بیشتر کشد پدر، امّا چون پسر آدم نشد ز خویش بِرانَد
3 مادر بیچاره هر چه طفل کند بد راندنِ او را ز خویشتن نتواند
4 شیرۀ جان گر بُوَد به کاسۀ مادر زان نچشد تا به طفلِ خود نچشانَد
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 در بُن یک بیشه ماکیانی هر روز بیضه نهادی و بردی آن را یک کُرد
2 بس که ز راه آمد و ندید به جا تخم خاطرش از دست برد کُرد بیازرد
1 ساقیِ سیم بر بده ساغر که جهان یافت رونقِ دیگر
2 شهر تبریز فصب تابستان گشته همچون بهار جان پرور
1 میم سپاسی کجاست تا که نگوید عارف بیچاره دادخواه ندارد
2 میم سپاسی اگر قدم نهد پیش جیم اساسی دگر پناه ندارد
1 آب حیات است پدر سوخته حَبِّ نبات است پدر سوخته
2 وه چه سیه چرده و شیرین لب است چون شکلات است پدر سوخته
1 به انگشتان پا از زیر کرسی ز کس ها کرده ام احوال پرسی
1 ای خایه به دست تو اسیرم بنمودهای از جماع سیرم
2 دستم نشود به تخم کَس بند تا باد تو کرده دست گیرم
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به