هر وقت که دیدی غَضَبت رو آورد از ایرج میرزا رباعی 1

1 میم سپاسی کجاست تا که نگوید عارف بیچاره دادخواه ندارد

2 میم سپاسی اگر قدم نهد پیش جیم اساسی دگر پناه ندارد

1 در بُن یک بیشه ماکیانی هر روز بیضه نهادی و بردی آن را یک کُرد

2 بس که ز راه آمد و ندید به جا تخم خاطرش از دست برد کُرد بیازرد

1 ساقیِ سیم بر بده ساغر که جهان یافت رونقِ دیگر

2 شهر تبریز فصب تابستان گشته همچون بهار جان پرور

1 به انگشتان پا از زیر کرسی ز کس ها کرده ام احوال پرسی

1 آب حیات است پدر سوخته حَبِّ نبات است پدر سوخته

2 وه چه سیه چرده و شیرین لب است چون شکلات است پدر سوخته

1 ای خایه به دست تو اسیرم بنموده‌ای از جماع سیرم

2 دستم نشود به تخم کَس بند تا باد تو کرده دست گیرم