رخ خوب تو چشم عقل دردوخت از عبدالرزاق اصفهانی غزل 32

1 رخ خوب تو چشم عقل دردوخت مرا از جمله خوبان دیده بردوخت

2 بیک ناوک سر زلف دوتایت روان و جان و دل در یکدگردوخت

3 کمان ابروی تو تیر مژگان چنانم زد که پیکان در جگر دوخت

4 همه درد سرم زانست کاین عشق کلاه ما نه بر مقدار سر دوخت