بدو نیک و شاه و گدای و ملک از اهلی شیرازی قطعه‌ 15

1 بدو نیک و شاه و گدای و ملک همه بندگانند بیگانه کیست

2 یکی را جهان میدهی سر بسر یکی را جوی نیست چندانکه زیست

3 یک قاف تا قاف خوان می کشد یکی بهر یک لقمه نان خون گریست

4 چو قسمت بوفق عدالت بود نمیدانم افراط و تفریط چیست