جان بر کف خود داری ای مونس جان زوتر از مولانا غزل 1029
1. جان بر کف خود داری ای مونس جان زوتر
من نیک سبک گشتم آن رطل گران زوتر
نیمیت ز زهر آمد نیمی دگر از شکر از مولانا غزل 1030
1. نیمیت ز زهر آمد نیمی دگر از شکر
بالله که چنین منگر بالله که چنان منگر
جان من و جان تو بستست به همدیگر از مولانا غزل 1031
1. جان من و جان تو بستست به همدیگر
همرنگ شوم از تو گر خیر بود گر شر
تا چند زنی بر من ز انکار تو خار آخر از مولانا غزل 1032
1. تا چند زنی بر من ز انکار تو خار آخر
من با تو نمی‌گویم ای مرده پار آخر
ای دیده مرا بر در واپس بکشیده سر از مولانا غزل 1033
1. ای دیده مرا بر در واپس بکشیده سر
باز از طرفی پنهان بنموده رخ عبهر
مکن یار مکن یار مرو ای مه عیار از مولانا غزل 1034
1. مکن یار مکن یار مرو ای مه عیار
رخ فرخ خود را مپوشان به یکی بار
ای عاشق بیچاره شده زار به زر بر از مولانا غزل 1035
1. ای عاشق بیچاره شده زار به زر بر
گویی که نزد مرگ تو را حلقه به در بر
ای رخت فکنده تو بر اومید و حذر بر از مولانا غزل 1036
1. ای رخت فکنده تو بر اومید و حذر بر
آخر نظری کن به نظربخش فکر بر
گیرم که بود میر تو را زر به خروار از مولانا غزل 1037
1. گیرم که بود میر تو را زر به خروار
رخساره چون زر ز کجا یابد زردار
به حسن تو نباشد یار دیگر از مولانا غزل 1038
1. به حسن تو نباشد یار دیگر
درآ ای ماه خوبان بار دیگر
بگرد فتنه می‌گردی دگربار از مولانا غزل 1039
1. بگرد فتنه می‌گردی دگربار
لب بامست و مستی هوش می‌دار