چو شب شد جملگان در خواب رفتند از مولانا غزل 669
1. چو شب شد جملگان در خواب رفتند
همه چون ماهیان در آب رفتند
پریر آن چهره یارم چه خوش بود از مولانا غزل 670
1. پریر آن چهره یارم چه خوش بود
عتاب و ناز دلدارم چه خوش بود
دلم را ناله سرنای باید از مولانا غزل 671
1. دلم را ناله سرنای باید
که از سرنای بوی یار آید
بگویم خفیه تا خواجه نرنجد از مولانا غزل 672
1. بگویم خفیه تا خواجه نرنجد
که آن دلبر همی در بر نگنجد
کسی کز غمزه‌ای صد عقل بندد از مولانا غزل 673
1. کسی کز غمزه‌ای صد عقل بندد
گر او بر ما نخندد پس که خندد
چنان کز غم دل دانا گریزد از مولانا غزل 674
1. چنان کز غم دل دانا گریزد
دو چندان غم ز پیش ما گریزد
هر آن دل‌ها که بی‌تو شاد باشد از مولانا غزل 675
1. هر آن دل‌ها که بی‌تو شاد باشد
چو خاشاکی میان باد باشد
سگ ار چه بی‌فغان و شر نباشد از مولانا غزل 676
1. سگ ار چه بی‌فغان و شر نباشد
سگ ما چون سگ دیگر نباشد
عجب آن دلبر زیبا کجا شد از مولانا غزل 677
1. عجب آن دلبر زیبا کجا شد
عجب آن سرو خوش بالا کجا شد
به صورت یار من چون خشمگین شد از مولانا غزل 678
1. به صورت یار من چون خشمگین شد
دلم گفت اه مگر با من به کین شد
چو دیوم عاشق آن یک پری شد از مولانا غزل 679
1. چو دیوم عاشق آن یک پری شد
ز دیو خویشتن یک سر بری شد