تدبیر کند بنده و تقدیر نداند از مولانا غزل 647
1. تدبیر کند بنده و تقدیر نداند
تدبیر به تقدیر خداوند چه ماند
ای قوم به حج رفته کجایید کجایید از مولانا غزل 648
1. ای قوم به حج رفته کجایید کجایید
معشوق همین جاست بیایید بیایید
بر چرخ سحرگاه یکی ماه عیان شد از مولانا غزل 649
1. بر چرخ سحرگاه یکی ماه عیان شد
از چرخ فرود آمد و در ما نگران شد
آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد از مولانا غزل 650
1. آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد
امسال در این خرقه زنگار برآمد
مهتاب برآمد کلک از گور برآمد از مولانا غزل 651
1. مهتاب برآمد کلک از گور برآمد
وز ریگ سیه چرده سقنقور برآمد
تدبیر کند بنده و تقدیر نداند از مولانا غزل 652
1. تدبیر کند بنده و تقدیر نداند
تدبیر به تقدیر خداوند نماند
چون بر رخ ما عکس جمال تو برآید از مولانا غزل 653
1. چون بر رخ ما عکس جمال تو برآید
بر چهره ما خاک چو گلگونه نماید
هر نکته که از زهر اجل تلختر آید از مولانا غزل 654
1. هر نکته که از زهر اجل تلختر آید
آن را چو بگوید لب تو چون شکر آید
از بهر خدا عشق دگر یار مدارید از مولانا غزل 655
1. از بهر خدا عشق دگر یار مدارید
در مجلس جان فکر دگر کار مدارید
مرغان که کنون از قفس خویش جدایید از مولانا غزل 656
1. مرغان که کنون از قفس خویش جدایید
رخ باز نمایید و بگویید کجایید
گر یک سر موی از رخ تو روی نماید از مولانا غزل 657
1. گر یک سر موی از رخ تو روی نماید
بر روی زمین خرقه و زنار نماند