بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید از مولانا غزل 636
1. بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید
در این عشق چو مردید همه روح پذیرید
برانید برانید که تا بازنمانید از مولانا غزل 637
1. برانید برانید که تا بازنمانید
بدانید بدانید که در عین عیانید
ملولان همه رفتند در خانه ببندید از مولانا غزل 638
1. ملولان همه رفتند در خانه ببندید
بر آن عقل ملولانه همه جمع بخندید
آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد از مولانا غزل 639
1. آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد
امسال در این خرقه زنگار برآمد
تا باد سعادت ز محمد خبر افکند از مولانا غزل 640
1. تا باد سعادت ز محمد خبر افکند
زان مردی و زان حمله شقاوت سپر افکند
در حلقه عشاق به ناگه خبر افتاد از مولانا غزل 641
1. در حلقه عشاق به ناگه خبر افتاد
کز بخت یکی ماه رخی خوب درافتاد
در خانه نشسته بت عیار که دارد از مولانا غزل 642
1. در خانه نشسته بت عیار که دارد
معشوقِ قمرروی شکربار که دارد
در کوی خرابات مرا عشق کشان کرد از مولانا غزل 643
1. در کوی خرابات مرا عشق کشان کرد
آن دلبر عیار مرا دید نشان کرد
تا نقش تو در سینه ما خانه نشین شد از مولانا غزل 644
1. تا نقش تو در سینه ما خانه نشین شد
هر جا که نشینیم چو فردوس برین شد
بار دگر آن آب به دولاب درآمد از مولانا غزل 645
1. بار دگر آن آب به دولاب درآمد
وان چرخه گردنده در اشتاب درآمد
بار دگر آن مست به بازار درآمد از مولانا غزل 646
1. بار دگر آن مست به بازار درآمد
وان سرده مخمور به خمار درآمد