1 سیمرغ وقت بود، ولیکن ز پنچ مرغ ترکیب داده بودش جبار ذوالمنن
2 همت ز باز و تگ ز غراب و فر از همای طوق شغب ر فاخته، قوت ز کرگدن
1 ازین سپس تو ببینی دوان دوان در دشت بکفش و موزه در افگنده صد هزار سیان
1 هنگام آنکه گل دمد از خاک بوستان رفت آن گل شکفته و در خاک شد نهان
2 هنگام آنکه شاخ شجر نم کشد ز ابر بی آب ماند نرگس آن تازه بوستان
3 با جام باده در وطن امروز بر فروز آن گوهری که هست مدد در صفای جان
4 قد بلند او به مثل مثل نارون رنگ عجیب او به صفت رنگ ناردان
1 گویی که هست مردم چشمم چو آبخو یا خود چو ماهی است که دارد در آب خو
1 همیشه بود نعمتت را خورنده ز آزاد و بنده، چه خرد و چه رنده
1 این سرو تاج غزان و آن کت مهراج هند این کله خان چین و آن کمر قیصری
1 غم تو خجسته بادا، که غمیست جاودانی ندهم چنین غمی را بهزار شادمانی
2 منم آنکه خدمت تو کنم و نمی توانم تویی آنکه چاره من نکنی و می توانی
1 چند پویی به گرد عالم چند؟ چند کوبی طریق پویایی؟
2 تا کی از بهر قوت و شهوت نفس همچو کاسانه مینیاسایی؟