عمری همه صحبت که و مه دیدم از اهلی شیرازی رباعی 512
1. عمری همه صحبت که و مه دیدم
بس دلبری عاشقان واله دیدم
1. عمری همه صحبت که و مه دیدم
بس دلبری عاشقان واله دیدم
1. کوی تو که من از همه کس واپسم آنجا
معراج مراد است کجا می رسم آنجا
1. جان به فکر جهان نمیارزد
این جهان هم به آن نمیارزد
1. ز تاب آتش غم سینه چاک خواهم شد
بیار باده وگرنه هلاک خواهم شد
اهلی شیرازی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 10 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای اهلی شیرازی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: محمد بن یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار اهلی شیرازی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.