مبارک منزلی، کانجا فرود از سلمان ساوجی غزل 382
1. مبارک منزلی، کانجا فرود آید چو تو ماهی
همایون عرصهای، کارد به سویش رخ چنین شاهی
1. مبارک منزلی، کانجا فرود آید چو تو ماهی
همایون عرصهای، کارد به سویش رخ چنین شاهی
1. مکن عیب من مسکین اگر عاشق شدم جایی
سر زلف سیه دیدم در افتادم به سودایی
1. کشیده کار ز تنهایم به شیدایی
ندانم این همه غم چون کشم به تنهایی
1. چشم داریم که دلبستگی بنمایی
دل ما راست فرو بستگی، بگشایی
1. تو شمع مجلس انسی و از صفا همه رویی
سر از برای چه تابی ز ما نهان به چه رویی؟
1. هزارت دیده میبینم که میبینند هر سویی
دریغ آید مرا باری به هر چشمی چنان رویی