زلفی که بر او بند و گره باشد صد از عبدالرزاق اصفهانی رباعی 37

1 روی یارم ز آفتاب اکنون نکوتر می‌شود تا به گرد ماه از مشک چنبر می‌شود

2 مرکز شمشاد او از لعل و یاقوت آمدست پر او ز دیبای او از مشک و عنبر می‌شود

1 نگار من زبر من همی چنان بجهد که تیر وقت گشاد از برکمان بجهد

2 چنان بگریم در فرفتش که مردم چشم مثال قطره خونم زدیدگان بجهد