1 زلف و رخ یار مبتلا داشت مرا هر یک مفتون خویش پنداشت مرا
2 آخر زلفش دراز دستی فرمود وز سایه به آفتاب بگذاشت مرا
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 مرا لبهای آتشناک آن جانانه میسوزد که گر بر لب نهد ساغر لب پیمانه میسوزد
2 دلا این گریه بیحاصل بود چندین چه میریزی ز بیرون آب کاتش در درون خانه میسوزد
1 بیابیا قدمی نه چو گل به صحن چمن چو غنچه چند توان بود پای در دامن
2 قدم نهاد برون گل اگرچه در راهش زخار ریخته نشتر زمانه ی ریمن
1 به چاک سینه شناسند عشقبازان را وگرنه کیست که بی چاک پیرهن باشد
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به